W świątecznym czasie, kiedy życzenia stają się symbolem bliskości i wspólnoty, Narodowy Instytut Dziedzictwa pragnie podzielić się ciepłymi słowami i wyjątkowym akcentem polskiej tradycji – koronką klockową. To misterny, ręcznie tworzony wzór, przypominający o kunszcie, cierpliwości i pięknie dziedziczonym przez pokolenia. Dyrektorka NID Marlena Happach kieruje serdeczne życzenia do wszystkich, którzy z zaangażowaniem chronią i pielęgnują nasze dziedzictwo kulturowe.

Krakowska koronka klockowa

Umiejętność wykonywania koronki klockowej stanowi istotną część kultury tradycyjnej Karkowa i okolic, a także element budujący tożsamość grupową mieszkanek ziemi krakowskiej. Jest to jedna z najtrudniejszych technik koronkarskich, wymaga cierpliwości i poświęcenia dużej ilości czasu, ale dzięki temu powstają misterne prace.

Koronkę klockową wykonuje się przy użyciu podłużnych szpulek, często drewnianych, zwanych klockami. Technika ta polega na przeplataniu, w grupach po cztery, wielu nici nawiniętych na klocki, podczas gdy wzór umieszczany jest na specjalnym wałku (poduszce, bębnie – nazwa zależy od regionu). Pozwala to uzyskać delikatne ażurowe wyroby o bardzo zróżnicowanych wzorach.

Krakowska koronka klockowa wpisana jest na Krajową listę dziedzictwa niematerialnego, którą Narodowy Instytut Dziedzictwa prowadzi w imieniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.