Podstawą wszystkich działań związanych ze światowym dziedzictwem jest Konwencja w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, przyjęta na 17. sesji Konferencji Generalnej UNESCO w Paryżu w 1972 roku. To, co czyni pojęcie światowego dziedzictwa wyjątkowym, to jego uniwersalny charakter. Miejsca wpisane na listę światowego dziedzictwa należą do całej ludzkości, niezależnie od państwa czy terytorium, na którym się znajdują.
O konwencji
Tekst Konwencji został przyjęty na 17 sesji Konferencji Generalnej UNESCO w 1972 r. w Paryżu. Po ratyfikowaniu jej przez 20 państw Konwencja weszła w życie w 1975 r.
Pierwsza sesja Komitetu światowego dziedzictwa miała miejsce w Paryżu w 1977 r. Komitet rozpoczął wówczas tworzenie listy światowego dziedzictwa. Wpisu 12 pierwszych obiektów, w tym dwóch z Polski – zespołu staromiejskiego Krakowa i Kopalni Soli w Wieliczce – dokonano na II sesji w Waszyngtonie w 1978 roku. Polska złożyła dokument ratyfikacyjny 29 czerwca 1976 r. Polski tekst Konwencji został opublikowany w Dzienniku Ustaw nr 32 z 30 września 1976 r., poz. 190.
Przepisy wykonawcze do Konwencji zawarte są w stale aktualizowanym dokumencie pt. Wytyczne operacyjne dla realizacji Konwencji światowego dziedzictwa. Publikacja ta określa obowiązujące kryteria i warunki wpisu, zasady ochrony obiektów światowego dziedzictwa, wzory formularzy wniosków o wpis, a także reguły dotyczące stosowania Emblematu Światowego Dziedzictwa.
Akty prawa międzynarodowego i dokumenty doktrynalne
Konwencja w sprawie ochrony światowego dziedzictwa kulturalnego i naturalnego, Paryż 1972 (DZ. U. 1976 Nr 32, poz.190)
Zalecenie w sprawie ochrony dziedzictwa kulturowego i naturalnego na płaszczyźnie krajowej
Konwencja w sprawie ochrony i promowania różnorodności form wyrazu kulturowego, Paryż 2005 (DZ. U. 2007 Nr 215, poz. 1585)
Konwencja w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego, Paryż 2003
Konwencja w sprawie ochrony podwodnego dziedzictwa kulturalnego, Paryż 2001
Konwencja dotycząca środków zmierzających do zakazu i zapobieganiu nielegalnemu przywozowi, wywozowi i przenoszeniu własności dóbr kultury, Paryż 1970, (DZ. U. 1974 Nr 20, poz. 106)
Konwencja o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego, Haga 1954, (DZ. U. 1957 Nr 46, poz. 212)
Europejska Konwencja Kulturalna, Paryż 1954 r. (Dz. U. z dnia 12 lutego 1990 r. Nr 8, poz. 44)
Konwencja ramowa Rady Europy w sprawie znaczenia dziedzictwa kulturowego dla społeczeństwa, Faro 2005 r.
Konwencja o ochronie dóbr kulturalnych w razie konfliktu zbrojnego, Haga 1954 (Dz. U. z 1957r. Nr 46, poz.212)
Europejska Konwencja Krajobrazowa, Florencja 2000 (Dz. U. 2006 nr 14 poz. 98)
Europejska Konwencja o Ochronie Dziedzictwa Architektonicznego, Grenada 1985
Europejska Konwencja o Ochronie Dziedzictwa Archeologicznego, La Valetta 1992 (Dz. U. z dn. 9 października 1996r.)
Konwencja o ochronie gatunków dzikiej flory i fauny europejskiej oraz ich siedlisk, Berno 1979
Konwencja o różnorodności biologicznej, Rio de Janeiro 1992 (Dz.U. 2002 Nr 184, poz. 1532)
Konwencja o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego, Ramsar 1971 r (Dz.U. 1978 Nr 7, poz. 24)
Protokół do Konwencji o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego, Ramsar 1971 r (Dz.U. 1978 Nr 7, poz. 24)
Konwencja o obszarach wodno-błotnych mających znaczenie międzynarodowe, zwłaszcza jako środowisko życiowe ptactwa wodnego, Ramsar 1971 – Poprawki
Logotypy NID
Pobierz znaki promocyjne
Narodowego Instytutu Dziedzictwa
Księgarnia NID
Sprawdź nasze produkty w księgarni. Zamawiaj bez wychodzenia z domu już teraz!
Zabytek.pl
Serwis Narodowego Instytutu Dziedzictwa, który w nowoczesny i kompleksowy sposób udostępnia informacje o polskich zabytkach!