Światowe dziedzictwo UNESCO w Polsce
Ze względu na zmiany i zniszczenia, jakie niesie ewolucja społeczna i gospodarcza uznano, że dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze jest coraz bardziej zagrożone. W celu zapobieżenia tej tendencji opracowano Konwencję w sprawie ochrony Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego, która została przyjęta przez Konferencję Generalną UNESCO w 1972 r. Polska ratyfikowała konwencję w 1976 r., jako jedno z pierwszych państw. Konwencja jest umową międzynarodową określającą obowiązki Państw–Stron oraz instrumentem współpracy międzynarodowej. Konwencja światowego dziedzictwa została przyjęta lub ratyfikowana przez 196 państw, w tym Polskę, co czyni ją umową międzynarodową o rzeczywiście globalnym zasięgu oraz jedną z najbardziej rozpoznawalnych inicjatyw UNESCO.
W ramach Konwencji tworzona jest Lista światowego dziedzictwa. Jest to lista otwarta, aktualizowana każdego roku. Wniosek o wpis na listę składa państwo, na terytorium którego znajduje się dane miejsce. Decyzję o wpisie podejmuje Komitet Światowego Dziedzictwa po zasięgnięciu opinii ICOMOS lub/i IUCN. Na liście znajdują się zarówno zabytki architektury i urbanistyki, jak i pomniki przyrody lub formacje geologiczne i ekosystemy, a także krajobrazy kulturowe – wspólne dzieła człowieka i przyrody.
Na Liście światowego dziedzictwa (2025 r.), znajdują się 1248 obiekty zlokalizowane w 170 Państwach Stronach Konwencji, w tym 972 obiekty dziedzictwa kulturowego, 235 przyrodniczego i 41 mieszanych.
53 obiektów znajduje się na Liście światowego dziedzictwa w zagrożeniu, w tym 39 dziedzictwa kulturowego i 14 przyrodniczego. Do tej pory usunięto z Listy 3 obiekty.
Więcej o liście światowego dziedzictwa na stronie: World Heritage List
Narodowy Instytut Dziedzictwa na rzecz ochrony światowego dziedzictwa UNESCO
Narodowy Instytut Dziedzictwa koordynuje realizację postanowień Konwencji światowego dziedzictwa z 1972 r. w Polsce. Działania te mają na celu zachowanie dziedzictwa o wyjątkowej powszechnej wartości, podniesienie poziomu ochrony i zarządzania dobrami światowego dziedzictwa w Polsce, stworzenie forum wymiany informacji i wypracowanie modelu efektywnej współpracy pomiędzy podmiotami odpowiedzialnymi za dobra światowego dziedzictwa. Obejmują one:
- aktywne wsparcie służb konserwatorskich, organów samorządu terytorialnego, zarządców oraz instytucji rządowych w ochronie i konserwacji dóbr wpisanych i kandydujących na Listę światowego dziedzictwa;
- zapewnienie platformy współpracy i wymiany informacji dla jednostek rządowych i organizacji pozarządowych, a także szeroko rozumianego społeczeństwa w ochronie i opiece nad obszarami światowego dziedzictwa;
- prowadzenie monitoringu i ocenę stanu zachowania polskich miejsc wpisanych na Listę światowego dziedzictwa UNESCO;
- opracowywanie dla Centrum Światowego Dziedzictwa UNESCO raportów okresowych dotyczących polityki państwa w zakresie realizacji Konwencji oraz koordynacja opracowywania raportów okresowych dla poszczególnych miejsc wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO;
- popularyzowanie światowego dziedzictwa i jego znaczenia dla społeczeństwa;
- organizację spotkań opiekunów miejsc światowego dziedzictwa, które mają na celu zapoznanie opiekunów i zarządców polskich miejsc oraz służby konserwatorskie z tematyką światowego dziedzictwa, a także stanowią platformę do wymiany doświadczeń. Każde spotkanie porusza konkretne zagadnienia związane z ochroną oraz zarządzaniem światowym dziedzictwem w Polsce i na świecie.
Zespół ds. członkostwa Polski w Międzyrządowym Komitecie Ochrony Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego na kadencję 2025-2029
Polska po raz trzeci w historii objęła mandat członka Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO. Nasze członkostwo w latach 2025–2029 realizowane jest pod hasłem „Solidarni w ochronie dziedzictwa”.
Merytoryczne wsparcie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego zapewnia Zespół ds. członkostwa Polski w Międzyrządowym Komitecie Ochrony Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego.
Skład Zespołu ds. członkostwa Polski w Międzyrządowym Komitecie Ochrony Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego:
- Jakub Makowski – dyrektor Departamentu Ochrony Zabytków w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, przewodniczący Zespołu;
- Agata Kurdziel – zastępczyni dyrektora Departamentu Ochrony Zabytków w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, zastępczyni przewodniczącego Zespołu;
- Aleksandra Chrzanowska – naczelniczka Wydziału Strategii i Międzynarodowej Ochrony Dziedzictwa w Departamencie Ochrony Zabytków w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, sekretarz Zespołu;
- Urszula Ślązak – dyrektorka Departamentu Współpracy z Zagranicą w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego;
- Teresa Mikulska – radca ds. organizacji międzynarodowych w Departamencie Współpracy z Zagranicą w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego;
- Agata Wąsowska-Pawlik – dyrektorka Międzynarodowego Centrum Kultury;
- prof. dr hab. Jacek Purchla – pełnomocnik ds. naukowych Międzynarodowego Centrum Kultury oraz ekspert narodowy w Komitecie Światowego Dziedzictwa UNESCO;
- prof. dr hab. Bogusław Szmygin – prezes Polskiego Komitetu Narodowego ICOMOS;
- Michał Krasucki – dyrektor Narodowego Instytutu Dziedzictwa;
- Anna Marconi-Betka – kierowniczka Działu Światowego Dziedzictwa w Narodowym Instytucie Dziedzictwa oraz ekspertka narodowa w Komitecie Światowego Dziedzictwa UNESCO;
- Alicja Jagielska-Burduk – sekretarz generalna Polskiego Komitetu ds. UNESCO;
- dr hab. inż. arch. Piotr Gerber – prezes Międzynarodowego Komitetu Ochrony Dziedzictwa Przemysłowego (TICCIH).
Polska sprawowała mandat członka Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO w latach 1976–1978 oraz 2013–2017. Wybór na kolejną kadencję w latach 2025–2029 stanowi wyraz uznania dla dorobku naszego kraju w zakresie ochrony dziedzictwa, a zarazem zobowiązanie do aktywnego i odpowiedzialnego współtworzenia systemu ochrony ustanowionego na mocy Konwencji z 1972 roku.
Hasło „Solidarni w ochronie dziedzictwa” wyznacza kierunek działań Polski w Komitecie oraz podkreśla znaczenie współpracy międzynarodowej, dialogu i wymiany doświadczeń. Za przygotowanie stanowisk eksperckich, analiz dokumentów Komitetu oraz wsparcie merytoryczne odpowiada Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego we współpracy z Narodowym Instytutem Dziedzictwa. W realizację zadań włączone są również Ministerstwo Klimatu i Środowiska – w zakresie dziedzictwa przyrodniczego – oraz Ministerstwo Spraw Zagranicznych, odpowiedzialne za wymiar polityczny i dyplomatyczny udziału Polski w pracach Komitetu.
Działania Polski w ramach mandatu koncentrują się wokół czterech kluczowych obszarów:
- edukacja i budowanie świadomości społecznej w zakresie wartości dziedzictwa.
- ochrona dziedzictwa w czasie konfliktów zbrojnych,
- klimat i dziedzictwo,
- solidarność międzynarodowa.
Aktualności

Modernistyczne Centrum Gdyni wpisane na Listę światowego dziedzictwa UNESCO
Modernistyczne Centrum Gdyni zostało wpisane na Listę światowego dziedzictwa UNESCO. Wyróżnienie potwierdza międzynarodową rangę miasta, którego...

Spotkanie opiekunów miejsc światowego dziedzictwa UNESCO w Polsce
W Jaworze odbyło się doroczne spotkanie opiekunów miejsc światowego dziedzictwa UNESCO w Polsce, organizowane przez Narodowy Instytut...

Znamy członków Zespołu ds. członkostwa Polski w Międzyrządowym Komitecie Ochrony Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego
Polska po raz trzeci w historii objęła mandat członka Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO. Nasze członkostwo w latach 2025–2029 realizowane jest...

Porozumienie na rzecz współpracy przy polsko-niemieckim dziedzictwie UNESCO
Narodowy Instytut Dziedzictwa, Fundacja „Park Księcia Pücklera Bad Muskau” oraz Europejskie Ugrupowanie Współpracy Terytorialnej Geopark Łuk...
Logotypy NID
Pobierz znaki promocyjne
Narodowego Instytutu Dziedzictwa
Księgarnia NID
Sprawdź nasze produkty w księgarni. Zamawiaj bez wychodzenia z domu już teraz!
Zabytek.pl
Serwis Narodowego Instytutu Dziedzictwa, który w nowoczesny i kompleksowy sposób udostępnia informacje o polskich zabytkach!

