Światowe dziedzictwo UNESCO w Polsce
Ze względu na zmiany i zniszczenia, jakie niesie ewolucja społeczna i gospodarcza uznano, że dziedzictwo kulturowe i przyrodnicze jest coraz bardziej zagrożone. W celu zapobieżenia tej tendencji opracowano Konwencję w sprawie ochrony Światowego Dziedzictwa Kulturowego i Naturalnego, która została przyjęta przez Konferencję Generalną UNESCO w 1972 r. Polska ratyfikowała konwencję w 1976 r., jako jedno z pierwszych państw. Konwencja jest umową międzynarodową określającą obowiązki Państw–Stron oraz instrumentem współpracy międzynarodowej. Konwencja światowego dziedzictwa została przyjęta lub ratyfikowana przez 196 państw, w tym Polskę, co czyni ją umową międzynarodową o rzeczywiście globalnym zasięgu oraz jedną z najbardziej rozpoznawalnych inicjatyw UNESCO.
W ramach Konwencji tworzona jest Lista światowego dziedzictwa. Jest to lista otwarta, aktualizowana każdego roku. Wniosek o wpis na listę składa państwo, na terytorium którego znajduje się dane miejsce. Decyzję o wpisie podejmuje Komitet Światowego Dziedzictwa po zasięgnięciu opinii ICOMOS lub/i IUCN. Na liście znajdują się zarówno zabytki architektury i urbanistyki, jak i pomniki przyrody lub formacje geologiczne i ekosystemy, a także krajobrazy kulturowe – wspólne dzieła człowieka i przyrody.
Na Liście światowego dziedzictwa (2025 r.), znajdują się 1248 obiekty zlokalizowane w 170 Państwach Stronach Konwencji, w tym 972 obiekty dziedzictwa kulturowego, 235 przyrodniczego i 41 mieszanych.
53 obiektów znajduje się na Liście światowego dziedzictwa w zagrożeniu, w tym 39 dziedzictwa kulturowego i 14 przyrodniczego. Do tej pory usunięto z Listy 3 obiekty.
Więcej o liście światowego dziedzictwa na stronie: World Heritage List
Narodowy Instytut Dziedzictwa na rzecz ochrony światowego dziedzictwa UNESCO
Narodowy Instytut Dziedzictwa koordynuje realizację postanowień Konwencji światowego dziedzictwa z 1972 r. w Polsce. Działania te mają na celu zachowanie dziedzictwa o wyjątkowej powszechnej wartości, podniesienie poziomu ochrony i zarządzania dobrami światowego dziedzictwa w Polsce, stworzenie forum wymiany informacji i wypracowanie modelu efektywnej współpracy pomiędzy podmiotami odpowiedzialnymi za dobra światowego dziedzictwa. Obejmują one:
- aktywne wsparcie służb konserwatorskich, organów samorządu terytorialnego, zarządców oraz instytucji rządowych w ochronie i konserwacji dóbr wpisanych i kandydujących na Listę światowego dziedzictwa;
- zapewnienie platformy współpracy i wymiany informacji dla jednostek rządowych i organizacji pozarządowych, a także szeroko rozumianego społeczeństwa w ochronie i opiece nad obszarami światowego dziedzictwa;
- prowadzenie monitoringu i ocenę stanu zachowania polskich miejsc wpisanych na Listę światowego dziedzictwa UNESCO;
- opracowywanie dla Centrum Światowego Dziedzictwa UNESCO raportów okresowych dotyczących polityki państwa w zakresie realizacji Konwencji oraz koordynacja opracowywania raportów okresowych dla poszczególnych miejsc wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO;
- popularyzowanie światowego dziedzictwa i jego znaczenia dla społeczeństwa;
- organizację spotkań opiekunów miejsc światowego dziedzictwa, które mają na celu zapoznanie opiekunów i zarządców polskich miejsc oraz służby konserwatorskie z tematyką światowego dziedzictwa, a także stanowią platformę do wymiany doświadczeń. Każde spotkanie porusza konkretne zagadnienia związane z ochroną oraz zarządzaniem światowym dziedzictwem w Polsce i na świecie.
Zespół ds. członkostwa Polski w Międzyrządowym Komitecie Ochrony Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego na kadencję 2025-2029
Polska po raz trzeci w historii objęła mandat członka Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO. Nasze członkostwo w latach 2025–2029 realizowane jest pod hasłem „Solidarni w ochronie dziedzictwa”.
Merytoryczne wsparcie Ministrowi Kultury i Dziedzictwa Narodowego zapewnia Zespół ds. członkostwa Polski w Międzyrządowym Komitecie Ochrony Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego.
Skład Zespołu ds. członkostwa Polski w Międzyrządowym Komitecie Ochrony Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego:
- Jakub Makowski – dyrektor Departamentu Ochrony Zabytków w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, przewodniczący Zespołu;
- Agata Kurdziel – zastępczyni dyrektora Departamentu Ochrony Zabytków w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, zastępczyni przewodniczącego Zespołu;
- Aleksandra Chrzanowska – naczelniczka Wydziału Strategii i Międzynarodowej Ochrony Dziedzictwa w Departamencie Ochrony Zabytków w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego, sekretarz Zespołu;
- Urszula Ślązak – dyrektorka Departamentu Współpracy z Zagranicą w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego;
- Teresa Mikulska – radca ds. organizacji międzynarodowych w Departamencie Współpracy z Zagranicą w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego;
- Agata Wąsowska-Pawlik – dyrektorka Międzynarodowego Centrum Kultury;
- prof. dr hab. Jacek Purchla – pełnomocnik ds. naukowych Międzynarodowego Centrum Kultury oraz ekspert narodowy w Komitecie Światowego Dziedzictwa UNESCO;
- prof. dr hab. Bogusław Szmygin – prezes Polskiego Komitetu Narodowego ICOMOS;
- Marlena Happach – dyrektorka Narodowego Instytutu Dziedzictwa;
- Anna Marconi-Betka – kierowniczka Działu Światowego Dziedzictwa w Narodowym Instytucie Dziedzictwa oraz ekspertka narodowa w Komitecie Światowego Dziedzictwa UNESCO;
- Alicja Jagielska-Burduk – sekretarz generalna Polskiego Komitetu ds. UNESCO;
- dr hab. inż. arch. Piotr Gerber – prezes Międzynarodowego Komitetu Ochrony Dziedzictwa Przemysłowego (TICCIH).
Polska sprawowała mandat członka Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO w latach 1976–1978 oraz 2013–2017. Wybór na kolejną kadencję w latach 2025–2029 stanowi wyraz uznania dla dorobku naszego kraju w zakresie ochrony dziedzictwa, a zarazem zobowiązanie do aktywnego i odpowiedzialnego współtworzenia systemu ochrony ustanowionego na mocy Konwencji z 1972 roku.
Hasło „Solidarni w ochronie dziedzictwa” wyznacza kierunek działań Polski w Komitecie oraz podkreśla znaczenie współpracy międzynarodowej, dialogu i wymiany doświadczeń. Za przygotowanie stanowisk eksperckich, analiz dokumentów Komitetu oraz wsparcie merytoryczne odpowiada Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego we współpracy z Narodowym Instytutem Dziedzictwa. W realizację zadań włączone są również Ministerstwo Klimatu i Środowiska – w zakresie dziedzictwa przyrodniczego – oraz Ministerstwo Spraw Zagranicznych, odpowiedzialne za wymiar polityczny i dyplomatyczny udziału Polski w pracach Komitetu.
Działania Polski w ramach mandatu koncentrują się wokół czterech kluczowych obszarów:
- edukacja i budowanie świadomości społecznej w zakresie wartości dziedzictwa.
- ochrona dziedzictwa w czasie konfliktów zbrojnych,
- klimat i dziedzictwo,
- solidarność międzynarodowa.
News

Spotkanie opiekunów miejsc światowego dziedzictwa UNESCO w Polsce
W Jaworze odbyło się doroczne spotkanie opiekunów miejsc światowego dziedzictwa UNESCO w Polsce, organizowane przez Narodowy Instytut...

Znamy członków Zespołu ds. członkostwa Polski w Międzyrządowym Komitecie Ochrony Dziedzictwa Kulturalnego i Naturalnego
Polska po raz trzeci w historii objęła mandat członka Komitetu Światowego Dziedzictwa UNESCO. Nasze członkostwo w latach 2025–2029 realizowane jest...

Porozumienie na rzecz współpracy przy polsko-niemieckim dziedzictwie UNESCO
Narodowy Instytut Dziedzictwa, Fundacja „Park Księcia Pücklera Bad Muskau” oraz Europejskie Ugrupowanie Współpracy Terytorialnej Geopark Łuk...

Spotkanie opiekunów miejsc światowego dziedzictwa UNESCO w Polsce
W dniach 3–4 czerwca 2025 r. w Departamencie Ochrony Zabytków w Warszawie odbyło się Spotkanie opiekunów miejsc światowego dziedzictwa UNESCO w...
Logotypy NID
Pobierz znaki promocyjne
Narodowego Instytutu Dziedzictwa
Księgarnia NID
Sprawdź nasze produkty w księgarni. Zamawiaj bez wychodzenia z domu już teraz!
Zabytek.pl
Serwis Narodowego Instytutu Dziedzictwa, który w nowoczesny i kompleksowy sposób udostępnia informacje o polskich zabytkach!

