DANE KONTAKTOWE
DANE TELEADRESOWE
Wyrażam zgodę na przetwarzanie i przetrzymywanie moich danych osobowych niezbędnych do korzystania z materiałów serwisu przez NID zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997r. (Dz. U. Nr 133, poz. 883).

PRZYPOMNIJ HASŁO

INFORMACJE OGÓLNE

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    DLA WŁAŚCICIELI I ZARZĄDCÓW

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

      DLA SPECJALISTÓW

      Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

        << < KALENDARIUM / 2012 / KWI > >>

          DZIEDZICTWO
          KULTUROWE W REGIONACH

          mapa WYBIERZ WOJEWÓDZTWO
           
           
           
          Drewniane kościoły szlakiem sztuki. Poznań – Zielona Góra
          2015.09.28

          Drewniane kościoły szlakiem sztuki. Poznań – Zielona Góra

          Drewniane kościoły szlakiem sztuki. Poznań – Zielona Góra - to łączący regiony nowy szlak turystyczny. Jego inauguracja miała miejsce w dniu 19 września 2015 roku w kościele w Klępsku koło Sulechowa, woj. lubuskie. Pomysłodawcą utworzenia szlaku jest ks. Olgierd Banaś, proboszcz parafii rzymsko-katolickiej w Łęgowie. Kościół w Klępsku pw. Nawiedzenia Najświętszej Marii stanowi filię w/w parafii. W działaniach ks. Banasia wsparły oddziały PTTK w Poznaniu oraz w Zielonej Górze. Szlak prezentuje 12 świątyń, z których prawie wszystkie, z wyjątkiem kościoła w Rakoniewicach pełnią funkcje religijne. Każdy z tych kościołów posiada interesującą historię oraz prezentuje odmienną formę. Część z nich zbudowana została jako kościoły ewangelickie (Zielona Góra, Chlastawa, Rakoniewice, Poznań – Krzesiny).

          A wszystko się zaczęło w 1994 roku, gdy Wielkopolski Ośrodek Studiów i Ochrony Środowiska Kulturowego, obecny Oddział Terenowy Narodowego Instytutu Dziedzictwa w Poznaniu pokazał na Europejskie Dni Dziedzictwa - kościoły drewniane i konstrukcji szkieletowej na terenie Wielkopolski i Ziemi Lubuskiej (Oddział OT NID w Zielonej Górze istnieje od 2007 roku). Wówczas to nieco zapomniany przez historyków sztuki zarówno polskich jak i niemieckich kościół w Klępsku zaczął swoje nowe życie. Dzięki niesamowitej pasji proboszcza, ks. Olgierda Banasia, który opiekuje się kościołem w Klępsku już od przeszło 25 lat, kościół został odnowiony oraz zabezpieczony przed pożarem. Wszystkie te prace odbywały się przy wsparciu służb konserwatorskich w Zielonej Górze. Obecny szlak ma promować ten niesłychanie cenny zabytek w skali ponadregionalnej. W inauguracyjnym spotkaniu wzięły udział kierownik OT NID w Poznaniu Teresa Palacz oraz jej poprzedniczka p. Dorota Matyaszczyk. Szlak przedstawia wielokulturowe i wielowyznaniowe dziedzictwo Wielkopolski oraz Ziemi Lubuskiej.

          Inauguracja szlaku nastąpi również poprzez objazdy. W dniu 3 października będzie można odwiedzić kościoły w Zielonej Górze, Klępsku, Kosieczynie, Chlastawie, Łomnicy i Bukowcu. Natomiast w dniu 10 października 6 pozostałych kościołów: Poznań – Krzesiny, Buk, Granowo, Ruchocice, Rakoniewice i Obra. W związku z wytyczeniem szlaku został wydany folder. Kontakt z proboszczem: ks. Olgierd Banaś Parafia Łęgowo; tel. (68) 385 16 15; www.parafialegowo.ns48.pl

          Krótka charakterystyka świątyń, które znajdują się na szlaku.

          Zielona Góra (woj. lubuskie), kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej, wzniesiony pierwotnie jako zbór ewangelicki w latach 1745-1748. Korpus kościoła na rzucie krzyża greckiego, zbudowany w konstrukcji ryglowej z wypełnieniami ceglanymi, otynkowanymi. Wieża kościoła murowana, na rzucie kwadratu, zwieńczona iglicą. Kościół nakryty dachem mansardowym pokryty dachówką. Kościół, obecnie katolicki zachował, jako jeden z nielicznych, wystrój wnętrza dawnego zboru ewangelickiego z trzema kondygnacjami empor. Wyposażenie kościoła jednolite z okresu rokoko.

          Klępsk (woj. lubuskie), wieś usytuowana przy drodze z Sulechowa do Nowego Kramska. Kościół zbudowany w XIV wieku, do 1945 roku pełnił funkcję ewangelickiego kościoła parafialnego. Obecnie kościół filialny w parafii Łęgowo nosi wezwanie Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny. Zbudowany został w konstrukcji zrębowej, oszalowanej oraz ryglowej z drewnianą wieżą od zachodu i murowaną przybudówką od północy. Dwuspadowy, wysoki dach pokryty gontem. Pierwotnie katolicki, od 1576 roku luterański. To po tym roku nastąpiła przebudowa zrębowego, średniowiecznego kościoła na ryglowy oraz powstało wyposażenie kościoła zgodne z potrzebami kultu ewangelickiego. W latach 1603-1622, gdy pastorem był Stefan Holstein z Sulechowa, powstała kolejno większość elementów dekoracji obrazowej kościoła, w 1609 r. empora prezbiterium, 1610 r, nowa predella i nowe zwieńczenie ołtarza. A dalej polichromie na chórze, stropie, ambonie i emporze zachodniej. Ukształtowane w ten sposób wnętrze przetrwało z niewielkimi zmianami do czasów obecnych. W 1822 roku powstały organy Ludwiga Hartiga. Polichromie kościoła przedstawiają rozbudowany program biblijny. W prezbiterium znajduje się wyobrażenie ze Starego i Nowego Testamentu nawiązujące do tzw. biblii pauperum. [więcej na temat tego najpiękniejszego kościoła na szlaku znajdziemy w wydawnictwie: Kościół w Klępsku. Pamięć – Biblia – sztuka, pod red. Ewy Lukas – Janowskiej, Zielona Góra 2015].

          Kosieczyn (woj. lubuskie), położony w gm. Zbąszynek, przy drodze ze Zbąszynka do Babimostu. Orientowany kościół pw. śś. Apostołów Szymona i Judy Tadeusza należy do najstarszych kościołów konstrukcji drewnianej nie tylko w Polsce ale i w Europie, gdyż najstarsze jego fragmenty pochodzą z 1 poł. XIV wieku. Świątynia o konstrukcji zrębowej, na rzucie prostokąta, ze słupową wieżą od zachodu, oszalowaną. W latach 2009-2013 przeprowadzono w kościele kompleksowe prace konserwatorskie, w trakcie których przywrócono m.in. częściowo wygląd konstrukcji zrębowej.

          Chlastawa (woj. lubuskie), wieś położona przy trasie z Babimostu do Zbąszynka, nieopodal Kosieczyna. Kościół w Chlastawie wzniesiono w terenie przygranicznym, dla prześladowanych na Śląsku protestantów. Obiekt wzniesiono z fundacji Radzisława Misitschka w 1637 roku. Świątynia zbudowana w konstrukcji szkieletowej, oszalowana, z drewnianą wieżą, na rzucie prostokąta, trójbocznie zamknięta od wschodu z aneksami po bokach. Wnętrze kościoła w unikatowej formie przedstawia otwartą konstrukcję więźby dachowej wspartej na jednym słupie pokrytym polichromią roślinną. Wnętrze obiegają empory również z bogatymi polichromiami.

          Łomnica (woj. wielkopolskie), wieś w gm. Zbąszyń w pow. nowotomyskim. Kościół pw. św. Wawrzyńca powstały w latach 1768-70 z fundacji Edwarda Garczyńskiego został powiązany osiowo z barokowym założeniem dworskim. Zbudowany w konstrukcji zrębowej, oszalowany, na rzucie łacińskiego krzyża z centralną częścią na planie ośmioboku. Na przedłużeniu prezbiterium zakrystia, a od zachodu – kruchta. W centralnej części kościoła cztery kolumny o głowicach ozdobionych palmetami, na których wsparty jest ośmioboczny bęben kopuły. Pozostałe części kościoła przykryte są stropami z fasetami. Dachy kościoła oraz kopuły kryte blachą. W ośmiu polach bębna kopuły rokokowa polichromia z ok. 1770 r. Pozostałe wyposażenie kościoła rokokowe z okresu budowy. Przed kościołem barokowe rzeźby śś. Jana Nepomucena i Wincentego a Paulo.

          Bukowiec (woj. wielkopolskie), wieś w gminie Nowy Tomyśl z kościołem pw. św. Marcina z lat 1737-1742. Gruntownie kościół przebudowano w 1923 roku wg proj. arch. Stefana Cybichowskiego, kiedy to stary kościół przecięto poprzecznie nowym budynkiem. Wnętrze kościoła wyremontowano w l. 1982-84 pod kierunkiem Teodora Szukały. Zbudowany w konstrukcji zrębowej, oszalowany, pierwotnie orientowany, z nawą na planie prostokąta i trójbocznie zamkniętym prezbiterium. Od wschodu przylega do kościoła prezbiterium pierwotnego kościoła, również zamknięte trójbocznie, które obecnie pełni funkcję kaplicy. Od zachodu do nawy przylega część dawnej nawy z wieżą. Od zachodu i północy znajdują się podcienia. Dachy kościoła pokryte dachówkami. Połączenie starego i nowego kościoła stworzyło interesujące wnętrze ze stropami dekorowanymi listwami nawiązującymi do sklepienia gwieździstego w części dawnego prezbiterium i o podziałach kasetonowych. We wnętrzu znajdują się dwie empory muzyczne od zachodu i południa. Wyposażenie kościoła z XVII i XVIII w. oraz jednolita dekoracja w stylu art deco.

          Poznań – Krzesiny, ul. Krzesiny 15 – kościół pw. Matki Boskiej Królowej Korony Polskiej to jedyny drewniany kościół na terenie miasta Poznania. Zbudowany w stylu norweskim (jeden z dwóch tego typu kościołów w Polsce, drugi to świątynia Wang w Karpaczu) na wystawę Wschodnio-Niemiecką w Poznaniu, w 1911 roku, jako element Wzorcowej Wioski Osadniczej. W 1912 roku zakupiony przez Pruską Komisję Kolonizacyjną został przeniesiony do Krzesin. Do 1945 roku pełnił funkcję zboru ewangelickiego. W 1958 roku erygowano w Krzesinach parafię katolicką. Nieduży kościół zbudowano na rzucie prostokąta z czterospadowym, uskokowym dachem o pokryciu ceramicznym. W latach 2011-2012 przeprowadzono gruntowny remont świątyni, a jego wnętrze zmieniono na współczesne wg projektu arch. Pawła Kuczmy.

          Buk (woj. wielkopolskie), miasto w pow. poznańskim, ok. 30 km na zachód od Poznania. Cmentarny kościół pw. Świętego Krzyża pochodzi z 1760 roku. Drewniany kościół o zdwojonej konstrukcji ścian (zrębowej i szkieletowej), oszalowany, powstał w z fundacji Wiktora Raczyńskiego, dziedzica Wojnowic. Zbudowany na rzucie krzyża greckiego z przyległym od zachodu trójbocznie zamkniętym prezbiterium, z prostokątną zakrystią od zachodu. Dachy kościoła pokryte łupkiem. Centralna część kościoła na planie koła wsparta na ośmiu kolumnach i zamknięta kopułą z latarnią. W ramionach krzyża sklepienia kolebkowe. Kopułę oraz ramiona kościoła pokrywa polichromia wykonana przez Teodora Szukałę i Henryka Kota. Wyposażenie kościoła barokowe. Kościół otoczony historycznymi nagrobkami, m.in. rodziny Niegolewskich. Obok usytuowana drewniana dzwonnica z 1759 roku.

          Granowo (woj. wielkopolskie), wieś gminna w pow. grodziskim, 11 km na wschód od Grodziska Wlkp. przy drodze do Poznania. Kościół pw. św. Marcina wzniesiono w 1729 roku z fundacji Doroty z Broniszów Radomickiej. Gruntownie był remontowany w latach 1868-69 oraz pod kon. XX wieku. Orientowany, o konstrukcji zrębowej, oszalowany, jednonawowy z nieco węższym prezbiterium zamkniętym trójbocznie. Od północy dostawione zakrystia i nowa kaplica, a od południa kruchta. Od zachodu znajduje się słupowa, oszalowana wieża. Dachy kościoła kryte gontem. We wnętrzu stropy z fasetą, od zachodu chór muzyczny z ornamentem rokokowym. Pozostałe wyposażenie kościoła rokokowe i barokowe.

          Ruchocice (woj. wielkopolskie), wieś w gminie Rakoniewice w pow. grodziskim przy drodze do Zielonej Góry. Zrębowy, oszalowany kościół pw. św. Urszuli wzniesiono w latach 1730-1737 z fundacji Kazimierza Kierskiego i Samuela Tyszkiewicza. Orientowany, jednonawowy z trójbocznym, nieco węższym prezbiterium, z zakrystią od północy oraz kruchtą od zachodu. Dachy kryte gontami z sygnaturką. Ołtarz główny z obrazem św. Urszuli z XIX w. i dwa ołtarze boczne – późnobarokowe, z ok. 1737 roku. Prospekt organowy - rokokowy.

          Rakoniewice (woj. wielkopolskie), miasto w pow. grodziskim, przy drodze z Poznania do Zielonej Góry. Kościół, dawny zbór ewangelicki usytuowany przy narożniku pl. Powstańców Wielkopolskich (dawnego rynku) wzniesiony został w konstrukcji szkieletowej w 1763 roku. Drewnianą wieżę dostawiono w 1781 roku. Salowy kościół z dwukondygnacjowymi emporami i stropem o formie kolebki. W dawnym kościele od 1974 roku mieści się Muzeum Pożarnictwa.

          Obra (woj. wielkopolskie), wieś położona w gminie i pow. Wolsztyn. Kościół cmentarny pw. św. Walentego wzniesiono w 1719 roku staraniem Mateusza Wichrowskiego, miejscowego przeora klasztoru cystersów. Świątynia orientowana, o konstrukcji zrębowej, oszalowanej z trójbocznie zamkniętym prezbiterium i zakrystią od północy. Od zachodu przylega do nawy wieża konstrukcji słupowej zwieńczona baniastym hełmem z latarnią. Dachy kościoła kryte gontem. Wyposażenie kościoła barokowe i rokokowe z 3 ćw. XVIII wieku. Kościół przeszedł gruntowną renowację po 2000 roku.