DANE KONTAKTOWE
DANE TELEADRESOWE
Wyrażam zgodę na przetwarzanie i przetrzymywanie moich danych osobowych niezbędnych do korzystania z materiałów serwisu przez NID zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych z dnia 29.08.1997r. (Dz. U. Nr 133, poz. 883).

PRZYPOMNIJ HASŁO

INFORMACJE OGÓLNE

Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

    DLA WŁAŚCICIELI I ZARZĄDCÓW

    Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

      DLA SPECJALISTÓW

      Lorem ipsum dolor sit amet, consectetur adipisicing elit, sed do eiusmod tempor incididunt ut labore et dolore magna aliqua.

        << < KALENDARIUM / 2012 / KWI > >>

          DZIEDZICTWO
          KULTUROWE W REGIONACH

          mapa WYBIERZ WOJEWÓDZTWO
           
           
           
          Spotkanie robocze w Czerniowcach. Nowy obiekt na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO
          2011.12.02

          Spotkanie robocze w Czerniowcach. Nowy obiekt na Liście Światowego Dziedzictwa UNESCO

          W dniu 24 listopada 2011 miało miejsce spotkanie przedstawicieli Narodowego Instytutu Dziedzictwa z władzami Uniwersytetu im. Jurija Fedkowicza w Czerniowcach. Siedziba Uniwersytetu, dawny pałac prawosławnych biskupów bukowińskich, znalazł się w tym roku wśród obiektów wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. 15 grudnia 2011 ma odbyć się uroczyste wręczenie nominacji.

          Zatem nic dziwnego, że tematem rozmów były możliwości i warunki współpracy polsko - ukraińskiej w zakresie wymiany doświadczeń związanych z ochroną, zarządzaniem i udostępnianiem miejsc Światowego Dziedzictwa. Gospodarze przedstawili pokrótce dzieje starań o wpis na Listę UNESCO, dokumentację wpisową oraz problemy związane z konserwacją obiektu i zarządzaniem zespołem zabytkowym. Przedstawiciele Narodowego Instytutu Dziedzictwa poruszali problematykę systemu ochrony zabytków w Polsce, miejsce NID w tym systemie oraz tematykę współpracy z gospodarzami miejsc Światowego Dziedzictwa na przykładzie obiektów z Małopolski. Omawiano także zagadnienia współpracy międzynarodowej w oparciu o doświadczenia w zarządzaniu Parkiem Mużakowskim i zgromadzone podczas pracy nad opracowaniem transgranicznego wniosku o wpis na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO cerkwi drewnianych z regionu karpackiego Polski i Ukrainy. Ustalono wspólne pola zainteresowań, potrzebę wymiany doświadczeń eksperckich oraz wstępny harmonogram działań na przyszłość.

          W spotkaniu uczestniczyli ze strony Ukraińskiej Rektor Stefan Melnyczuk, Prorektor d/s nauczania Tamara Marusyk. Dr arch. Irina Korotun, główna autorka wniosku o wpis na Listę UNESCO siedziby czerniowieckiej uczelni oraz Naczelnik Wydziału Ochrony Dziedzictwa Kulturowego Urzędu Miasta Czerniowce Ołena Puszkowa. Gościem spotkania był również Włodzimierz Gerycz kierujący Państwowym Historyczno - Archeologicznym Rezerwatem Miasta Żółkwi, członek zespołu przygotowującego dokumentację do wniosku o wpis na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO cerkwi drewnianych z regionu karpackiego Polski i Ukrainy. Stronę polską reprezentowali Mariusz Czuba, Zastępca Dyrektora Narodowego Instytutu Dziedzictwa, Jerzy Szałygin Kierownik Działu Ewidencji i Rejestru Zabytków NID oraz Andrzej Siwek Kierownik Oddziału Terenowego NID w Krakowie.

          Należy podkreślić, że Uniwersytet w Czerniowcach, należy do najstarszych, nieprzerwanie działających wyższych uczelni Ukrainy. Powstał w 1875 na mocy dekretu austro-węgierskiego cesarza Franciszka Józefa I, w stolicy cieszącej się autonomią prowincji Bukowina. W okresie 1918 – 1940 funkcjonował, jako wyższa uczelnia Królestwa Rumunii. Od 1940, po przyłączeniu części Bukowiny do radzieckiej Ukrainy, jest uczelnią z ukraińskim językiem wykładowym.

          Główną siedzibą Uniwersytetu od 1956 jest dawny pałac biskupów bukowińskich i dalmatyńskich w Czerniowcach. To obiekt zabytkowy zasługujący na uwagę i poznanie. Zespół monumentalnych budowli powstał w latach 1864 – 1882 według projektu czeskiego architekta Józefa Hlavki. Znalazły tu pomieszczenie rezydencja metropolitów, urzędy metropolitalne, seminarium duchowne oraz cerkiew seminaryjna pod wezwaniem Świętych Bazylego Wielkiego, Jerzego Teologa i Jana Złotoustego. Zespół wzbogacały park – arboretum, zabudowa gospodarcza, wytwórnia świec. Budowle stanowią reprezentatywny i okazały przykład architektury dojrzałego historyzmu. Były postrzegane, jako nawiązanie do tradycji bizantyńskich. Stylu, zgodnie z duchem historyzmu, rozumianego, jako najbardziej odpowiedni dla podkreślenia znaczenia siedziby prawosławnego metropolity autonomicznej i wielonarodowej Bukowiny, pozostającej w granicach c. i k. Monarchii. Faktycznie w okazałej architekturze ceglanych gmachów z bogatym detalem dekoracyjnym pobrzmiewają echa gotyku, wczesnorenesansowej architektury florenckiej i weneckiej. Jeśli jest odniesienie do Bizancjum, to raczej za pośrednictwem wzorów z Rawenny. W sylwecie gmachów schodkowe szczyty korespondują z cerkiewnymi kopułami. Ceglane elewacje ożywiają wieńczące je wielobarwne dachy z wzorami układanymi z barwnie szkliwionych dachówek. Niestety w niewielkim zakresie przetrwały wnętrza. W części rekonstruowane są najbardziej reprezentacyjne sale – Marmurowa (Synodalna) i Czerwona oraz wnętrze cerkwi domowej Metropolitów. Oryginalne pozostały wnętrza cerkwi seminaryjnej, z okazałym ikonostasem podarowanym tu z Wiednia i detalami dekoracyjnymi nawiązującymi do tradycji mołdawskich. Przetrwał również park, lecz czeka jeszcze na pełną rewaloryzację.

          Okazała rezydencja miała podkreślać znaczenie bukowińskich Metropolitów i potęgę patronującej im monarchii. Jest to znakomity przykład europejskiej architektury dziewiętnastego stulecia oraz miejsce, w którym skupiały się ważne wątki życia duchowego wielonarodowej Bukowiny.