[\/et_pb_text][et_pb_text _builder_version=”4.16″ _dynamic_attributes=”content” _module_preset=”default” text_font_size=”26px” custom_margin=”||25px||false|false” custom_padding=”||||false|false” global_colors_info=”{}”]@ET-DC@eyJkeW5hbWljIjp0cnVlLCJjb250ZW50IjoicG9zdF90aXRsZSIsInNldHRpbmdzIjp7ImJlZm9yZSI6IiIsImFmdGVyIjoiIn19@[\/et_pb_text][et_pb_divider _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” background_color=”#e52330″ height=”5px” custom_margin=”0px||25px||false|false” custom_padding=”0px||0px||false|false” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_divider][et_pb_accordion icon_color=”#e52330″ module_class=”specialAccordion keepOpenAccordion” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” min_height=”1092.4px” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”O konkursie” open=”on” content_last_edited=”off|desktop” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n
Uroczysto\u015b\u0107 wr\u0119czenia nagr\u00f3d dla laureat\u00f3w i wyr\u00f3\u017cnionych 50. edycji konkursu \u201eZabytek Zadbany\u201d w Muzeum Lniarstwa w \u017byrardowie (01.10.2025)<\/em><\/p>\n <\/strong><\/p>\n Konkurs \u201eZabytek Zadbany\u201d to doroczny konkurs Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i Generalnego Konserwatora Zabytk\u00f3w, kt\u00f3rego celem jest promocja opieki nad zabytkami, w tym propagowanie najlepszych wzor\u00f3w bada\u0144, konserwacji, adaptacji, utrzymania i zagospodarowania zabytk\u00f3w.<\/strong><\/p>\n W imieniu Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego nadz\u00f3r nad konkursem sprawuje Generalny Konserwator Zabytk\u00f3w, a za jego realizacj\u0119 odpowiada Narodowy Instytut Dziedzictwa. Oceny konkursowych zg\u0142osze\u0144 dokonuje jury konkursowe, kt\u00f3re jest powo\u0142ywane przez Generalnego Konserwatora Zabytk\u00f3w.<\/p>\n Celem Konkursu jest promocja opieki nad zabytkami, w tym propagowanie najlepszych wzor\u00f3w bada\u0144, konserwacji, adaptacji, utrzymania i zagospodarowania zabytk\u00f3w, w szczeg\u00f3lno\u015bci uwzgl\u0119dniaj\u0105c:<\/p>\n Konkurs ma charakter otwarty i nieodp\u0142atny, adresowany jest do w\u0142a\u015bcicieli, posiadaczy i zarz\u0105dc\u00f3w obiekt\u00f3w zabytkowych wpisanych do rejestru zabytk\u00f3w nieruchomych, kt\u00f3rzy wzorowo wywi\u0105zuj\u0105 si\u0119 z obowi\u0105zku opieki nad zabytkami.<\/p>\n Warunkiem udzia\u0142u w konkursie jest przes\u0142anie kompletu dokumentacji zg\u0142oszeniowej, zgodnie z Regulaminem konkursu opublikowanym na stronie nid.pl.<\/p>\n Prawo sk\u0142adania zg\u0142osze\u0144 maj\u0105 w\u0142a\u015bciciele zg\u0142aszanych zabytk\u00f3w, ich posiadacze i zarz\u0105dcy, a tak\u017ce Wojew\u00f3dzcy Konserwatorzy Zabytk\u00f3w, kierownicy delegatur Wojew\u00f3dzkich Urz\u0119d\u00f3w Ochrony Zabytk\u00f3w oraz konserwatorzy samorz\u0105dowi.<\/p>\n Kategorie konkursowe<\/p>\n A. Utrwalenie warto\u015bci zabytkowej obiektu; Zg\u0142oszenia nale\u017cy nadsy\u0142a\u0107 na adres sekretariatu konkursu.\u00a0<\/strong><\/strong><\/p>\n Narodowy Instytut Dziedzictwa<\/strong> Dodatkowe informacje na temat konkursu s\u0105 dost\u0119pne pod adresem e-mail: jpiotrowska@nid.pl<\/a> oraz numerem telefonu: + 48 89 521 26 89<\/a>.<\/p>\n Opiekunom zabytk\u00f3w za przeprowadzone przy nich prace w konkursie przyznawane s\u0105 nagrody i wyr\u00f3\u017cnienia.<\/p>\n Nagrodzeni i wyr\u00f3\u017cnieni otrzymuj\u0105 dyplomy oraz tablice do oznaczenia zabytku.<\/p>\n Laureaci konkrusu od 2011 roku (w serwisie zabytek.pl)<\/a><\/p>\n <\/p>\n Og\u0142oszenie listy nagrodzonych i wyr\u00f3\u017cnionych oraz uroczysta gala wr\u0119czenia nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144 nast\u0119puje w terminie do 31 pa\u017adziernika roku, w kt\u00f3rym odbywa si\u0119 dana edycja Konkursu.<\/p>\n Nagrodzeni oraz wyr\u00f3\u017cnieni informowani s\u0105 pisemnie o wynikach Konkursu.<\/p>\n Wyniki Konkursu zostan\u0105 podane do wiadomo\u015bci publicznej na stronach internetowych: www.gov.pl\/web\/kultura<\/a> i nid.pl<\/a>.<\/p>\n <\/strong><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”Do pobrania” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” global_colors_info=”{}” open=”off”]<\/p>\n Regulamin konkursu (docx)<\/a><\/p>\n Formularz zg\u0142oszeniowy (docx)<\/a><\/p>\n Procedura oceny zg\u0142osze\u0144 (docx)<\/a><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”Sekretariat Konkursu – kontakt” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” link_option_url_new_window=”on” global_colors_info=”{}” open=”off”]Joanna Piotrowska Narodowy Instytut Dziedzictwa Obiekty zg\u0142oszone do konkursu rywalizuj\u0105 ze sob\u0105 w siedmiu kategoriach:<\/strong><\/p>\n A. Utrwalenie warto\u015bci zabytkowej obiektu <\/p>\n Ze zg\u0142oszonych obiekt\u00f3w zabytkowych 67 spe\u0142ni\u0142o wymogi formalne. Lista obiekt\u00f3w zakwalifikowanych do etapu oceny merytorycznej:<\/p>\n A. Utrwalenie warto\u015bci zabytkowej obiektu \u2013 15<\/strong><\/p>\n B. Rewaloryzacja przestrzeni kulturowej i krajobrazu (w tym za\u0142o\u017cenia dworskie\u00a0<\/span><\/strong>\u00a0i pa\u0142acowe) \u2013 9<\/strong><\/p>\n C. Adaptacja obiekt\u00f3w zabytkowych \u2013 25<\/strong><\/p>\n D. Architektura i budownictwo drewniane \u2013 6<\/strong><\/p>\n E. Zabytki techniki (w tym budownictwo przemys\u0142owe i in\u017cynieryjne) \u2013 2<\/strong><\/p>\n F. Zabytek dost\u0119pny \u2013 3<\/strong><\/p>\n G. Kategoria specjalna: w\u0142a\u015bciwe u\u017cytkowanie i sta\u0142a opieka nad zabytkiem \u2013 7<\/strong><\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][et_pb_divider color=”#adadad” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” background_color=”RGBA(255,255,255,0)” custom_padding=”||0px|||” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_divider][et_pb_text _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” locked=”off” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n News<\/strong><\/p>\n [\/et_pb_text][et_pb_blog posts_number=”4″ include_categories=”31″ excerpt_length=”150″ show_author=”off” show_categories=”off” module_class=”specialPosts” _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” header_font=”|600|||||||” header_text_color=”#e52330″ header_font_size=”19px” header_line_height=”1.2em” body_text_color=”#000000″ meta_font=”||||||||” meta_text_color=”#9b9b9b” read_more_font=”|700||||on|||” read_more_text_color=”#000000″ custom_margin=”-32px|||||” custom_padding=”||||false|false” custom_css_main_element=”column-count: 4;||column-gap: 25px;” locked=”off” global_colors_info=”{}” custom_css_main_element_last_edited=”on|phone” custom_css_main_element_tablet=”column-count: 2;||column-gap: 25px;” custom_css_main_element_phone=”column-count: 1;||column-gap: 0px;”][\/et_pb_blog][et_pb_divider color=”#adadad” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” background_color=”RGBA(255,255,255,0)” custom_padding=”||0px|||” global_colors_info=”{}”][\/et_pb_divider][et_pb_text _builder_version=”4.16″ _module_preset=”default” locked=”off” global_colors_info=”{}”]<\/p>\n Archiwum konkursu<\/strong><\/p>\n [\/et_pb_text][et_pb_accordion open_toggle_text_color=”#e52330″ icon_color=”#e52330″ _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” toggle_font=”|700|||||||” custom_margin=”||||false|false” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” custom_padding__hover_enabled=”on|desktop” sticky_enabled=”0″][et_pb_accordion_item title=”2025″ open=”on” open_toggle_background_color=”#ffffff” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” custom_margin=”||-1px||false|false” hover_enabled=”0″ global_colors_info=”{}” toggle_text_color=”#e52330″ sticky_enabled=”0″]<\/p>\n Jury obradowa\u0142o w sk\u0142adzie:<\/p>\n Do oceny jury przedstawiono 67 zg\u0142osze\u0144 formalnych w nast\u0119puj\u0105cych kategoriach:<\/p>\n <\/strong><\/p>\n Kategoria specjalna w\u0142a\u015bciwego u\u017cytkowania i sta\u0142ej opieki nad zabytkiem<\/strong><\/p>\n Nagrody<\/strong><\/p>\n 1. Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015awi\u0119tego Jana \u2013 Centrum \u015bw. Jana w Gda\u0144sku, woj. pomorskie<\/strong><\/p>\n Nagroda dla Nadba\u0142tyckiego Centrum Kultury w Gda\u0144sku<\/strong><\/p>\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015awi\u0119tego Jana \u2013 obecne Centrum \u015awi\u0119tego Jana \u2013 to jedna z najcenniejszych i najbardziej monumentalnych gda\u0144skich \u015bwi\u0105ty\u0144. Obecna forma architektoniczna z tr\u00f3jnawowym, halowym korpusem oraz prezbiterium pochodzi z II po\u0142owy XV w., wyposa\u017cenie wn\u0119trza to g\u0142\u00f3wnie obiekty nowo\u017cytne. Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 zniszczony w marcu 1945 roku (wyposa\u017cenie ewakuowano wcze\u015bniej), po wojnie zosta\u0142 dora\u017anie zabezpieczony. Kompleksowe prace konserwatorskie i rewaloryzacyjne rozpocz\u0119\u0142y si\u0119 w 1995 roku. Ko\u015bci\u00f3\u0142 \u0142\u0105czy obecnie przeznaczenie sakralne i rozbudowane funkcje kulturalne.<\/p>\n 2. Dom Urodzenia Fryderyka Chopina i Park w \u017belazowej Woli, woj. mazowieckie<\/strong><\/p>\n Nagroda dla Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina<\/strong><\/p>\n Dom Urodzenia Fryderyka Chopina i Park w \u017belazowej Woli to miejsce upami\u0119tniaj\u0105ce jednego z najwybitniejszych kompozytor\u00f3w w historii muzyki. Obiekt obejmuje oficyn\u0119 dworsk\u0105, w kt\u00f3rej 1 marca 1810 r. urodzi\u0142 si\u0119 Fryderyk Chopin. W latach 30. XX wieku oficynie nadano form\u0119 szlacheckiego dworu i za\u0142o\u017cono wok\u00f3\u0142 modernistyczny park wed\u0142ug projektu wybitnego architekta krajobrazu mi\u0119dzywojnia, Franciszka Krzywdy-Polkowskiego. Zesp\u00f3\u0142 w \u017belazowej Woli jest plac\u00f3wk\u0105 muzealn\u0105, centrum edukacji i kultury muzycznej.<\/p>\n <\/p>\n Kategoria utrwalenia warto\u015bci zabytkowej obiektu<\/strong><\/p>\n Nagrody<\/strong><\/p>\n 1. Ko\u015bci\u00f3\u0142 Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny<\/strong>\u00a0<\/span>i zesp\u00f3\u0142 poklasztorny w \u017baganiu, woj. lubuskie<\/strong><\/p>\n Nagroda dla Parafii Rzymskokatolickiej Wniebowzi\u0119cia Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny w \u017baganiu<\/strong><\/p>\n Kanonicy regularni \u015bw. Augustyna zostali przeniesieni do \u017bagania z pobliskiego Nowogrodu Bobrza\u0144skiego przez ksi\u0119cia Przemka w 1284 roku. Pocz\u0105tki zespo\u0142u wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z przej\u0119tym przez zakon \u017caga\u0144skim ko\u015bcio\u0142em farnym. G\u0142\u00f3wna bry\u0142a obecnej pseudobazyliki z wie\u017c\u0105 w naro\u017cu korpusu i z prosto zamkni\u0119tym prezbiterium jest gotycka. W 1602 roku przed fasad\u0105 dostawiono renesansowy kru\u017cganek, po po\u017carze w 1730 roku przekszta\u0142cono okna ko\u015bcio\u0142a i wprowadzono wyposa\u017cenie barokowe. Do ko\u015bcio\u0142a przylega budynek klasztoru. Na szczeg\u00f3ln\u0105 uwag\u0119 zas\u0142uguje w nim biblioteka klasztorna z freskami autorstwa Georga Wilhelma Neunhertza w skrzydle wschodnim i wzbogacony barokowym wystrojem hol opacki w skrzydle p\u00f3\u0142nocnym.<\/p>\n 2. Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny Przemienienia Pa\u0144skiego w I\u0142awie, woj. warmi\u0144sko-mazurskie<\/strong><\/p>\n Nagroda dla Parafii Rzymskokatolickiej Przemienienia Pa\u0144skiego w I\u0142awie<\/strong><\/p>\n Gotycka fara w I\u0142awie zosta\u0142a zbudowana w XIV wieku. \u015awi\u0105tyni\u0119 usytuowano w najwy\u017cszym punkcie miasta i sprz\u0119\u017cono z przebiegaj\u0105cym w s\u0105siedztwie murem miejskim, co sugeruje jej funkcje obronne. Po sekularyzacji ziem zakonu krzy\u017cackiego ko\u015bci\u00f3\u0142 przeszed\u0142 w r\u0119ce protestant\u00f3w. W 1550 od strony p\u00f3\u0142nocnej prezbiterium dobudowano wie\u017c\u0119. \u015awi\u0105tyni\u0119 wielokrotnie remontowano, w 1904 roku rozbudowano o obszerna krucht\u0119 zachodni\u0105. Po 1945 ko\u015bci\u00f3\u0142 sta\u0142 si\u0119 ponownie \u015bwi\u0105tyni\u0105 rzymskokatolick\u0105.<\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienia<\/strong><\/p>\n 1. Spichlerz ch\u0142opski w Raciborzu-Sudole, woj. \u015bl\u0105skie<\/strong><\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienie dla Miasta Racib\u00f3rz<\/strong><\/p>\n Spichlerz ch\u0142opski w Sudole, historycznej wsi, a obecnej dzielnicy Raciborza, jest jednym z ostatnich zachowanych tego typu obiekt\u00f3w, charakterystycznych dla po\u0142udniowej cz\u0119\u015bci historycznego G\u00f3rnego \u015al\u0105ska. Wzniesiono go w 1821 roku. W odr\u00f3\u017cnieniu od innych, nie zosta\u0142 ulokowany w obr\u0119bie zagrody, lecz na nawsiu (tzw. spo\u0142ku), czyli na \u015brodkowym placu wsi, najprawdopodobniej w zwi\u0105zku z przeznaczeniem dla kilku gospodarzy.<\/p>\n 2. Kaplica my\u015bliwska \u015awi\u0119tego Huberta w Rzeszowie-Mi\u0142ocinie, woj. podkarpackie<\/strong><\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienie dla Parafii Rzymskokatolickiej \u015awi\u0119tego Huberta w Rzeszowie<\/strong><\/p>\n Kaplic\u0119 \u015awi\u0119tego Huberta ufundowa\u0142 ksi\u0105\u017c\u0119 Jerzy Ignacy Lubomirski jako wotum dzi\u0119kczynne za ocalenie z wypadku podczas polowania. Mi\u0142ocin \u2013 ulubione miejsce polowa\u0144 ksi\u0119cia \u2013 by\u0142 w\u00f3wczas przysi\u00f3\u0142kiem, dzi\u015b jest dzielnic\u0105 Rzeszowa. Prace przy budowie kaplicy trwa\u0142y w latach 1741-1745. Nadz\u00f3r nad ich przebiegiem powierzono Karolowi Widemannowi, kt\u00f3ry przygotowuj\u0105c projekt najprawdopodobniej inspirowa\u0142 si\u0119 dzie\u0142ami Tylmana z Gameren, w szczeg\u00f3lno\u015bci nawi\u0105zuj\u0105c w formie do ko\u015bcio\u0142a Sakramentek w Warszawie.<\/p>\n Kategoria rewaloryzacji przestrzeni kulturowej i krajobrazu (w tym za\u0142o\u017cenia dworskie i pa\u0142acowe)<\/strong><\/p>\n Nagrody<\/strong><\/p>\n 1. Ogrody w kompleksie pa\u0142acowo-ogrodowym w Kamie\u0144cu Z\u0105bkowickim, woj. dolno\u015bl\u0105skie<\/strong><\/p>\n Nagroda dla Gminy Kamieniec Z\u0105bkowicki<\/strong><\/p>\n Pa\u0142ac w Kamie\u0144cu Z\u0105bkowickim wzniesiono wg projektu Karla Friedricha Schinkla dla ksi\u0119cia Albrechta Pruskiego i jego \u017cony ksi\u0119\u017cniczki Marianny Ora\u0144skiej, inicjatorki budowy rezydencji. R\u00f3wnocze\u015bnie z po\u0142o\u017ceniem w 1838 roku kamienia w\u0119gielnego rozpocz\u0119to formowanie rozleg\u0142ego parku krajobrazowego ze zwierzy\u0144cem. W 1859 roku rozpocz\u0119to budow\u0119 wielopoziomowych taras\u00f3w ogrodowych z licznym elementami architektury ogrodowej i uk\u0142adem wodnym basen\u00f3w i fontann. Ca\u0142o\u015b\u0107 prac zako\u0144czono w 1872 roku.<\/p>\n 2. Zesp\u00f3\u0142 dworsko-parkowy w Micha\u0142owicach, woj. ma\u0142opolskie<\/strong><\/p>\n Nagroda dla Moniki Biernackiej-Lorenz i Jacka Lorenza<\/strong><\/p>\n Budowa dworu w Micha\u0142owicach, wed\u0142ug projektu architekta Teodora Talowskiego, zosta\u0142a zako\u0144czona przez rodzin\u0119 D\u0105browskich w 1897 roku. W sierpniu 1914 roku, bezpo\u015brednio po obaleniu s\u0142up\u00f3w granicznych w Micha\u0142owicach Tadeusz D\u0105browski go\u015bci\u0142 tu \u017co\u0142nierzy I Kompanii Kadrowej Strzelc\u00f3w J\u00f3zefa Pi\u0142sudskiego. Maj\u0105tek wraz z dworem zosta\u0142 po 1945 roku upa\u0144stwowiony, po po\u017carze w 1979 dw\u00f3r popada\u0142 w ruin\u0119. W 1985 roku dw\u00f3r zosta\u0142 zakupiony przez obecnych w\u0142a\u015bcicieli prywatnych.<\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienia<\/strong><\/p>\n 1. Za\u0142o\u017cenie parkowe w Pokoju, woj. opolskie<\/strong><\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienie dla Gminy Pok\u00f3j<\/strong><\/p>\n Za\u0142o\u017cenie parkowe w Pokoju to element p\u00f3\u017anobarokowego, koncentrycznego uk\u0142adu miejscowo\u015bci, wyj\u0105tkowego w skali kraju. W centrum znajduje si\u0119 okr\u0105g\u0142y plac (dawniej z pa\u0142acem), z kt\u00f3rego wychodz\u0105 promieni\u015bcie dawne aleje (dzi\u015b g\u0142\u00f3wne ulice w miejscowo\u015bci), tworz\u0105ce charakterystyczny podzia\u0142 na kliny. Na terenie jednego z nich za\u0142o\u017cono ogr\u00f3d francuski i ma\u0142y park angielski. W kolejnych latach program parku zosta\u0142 rozwini\u0119ty i obj\u0105\u0142 dalej po\u0142o\u017cone tereny le\u015bne.<\/p>\n 2. Brama Lwowska Stara w Zamo\u015bciu, woj. lubelskie<\/strong><\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienie dla Miasta Zamo\u015b\u0107<\/strong><\/p>\n Brama Lwowska Stara to jedna z trzech pierwotnych bram miejskich Zamo\u015bcia. Zosta\u0142a zbudowana wed\u0142ug projektu w\u0142oskiego architekta Bernarda Moranda, uzyskuj\u0105c arkadowy przejazd oraz manierystyczn\u0105 kamienn\u0105 fasad\u0119. W 1818 roku w wyniku modernizacji twierdzy w czasach Kr\u00f3lestwa Polskiego bram\u0119 zamurowano i zamieniono na kazamat\u0119. W 1937 roku dzi\u0119ki Janowi Zachwatowiczowi rozebrano wt\u00f3rne zabudowy os\u0142aniaj\u0105ce bram\u0119 i ponownie otwarto przej\u015bcie.<\/p>\n <\/p>\n Kategoria adaptacji obiekt\u00f3w zabytkowych<\/strong><\/p>\n Nagrody<\/strong><\/p>\n 1. Pawilon wystawowy Hala Betonowa \u2013\u00a0<\/span>Betonhaus<\/em>\u00a0<\/span>\u2013 w Poznaniu, woj. wielkopolskie<\/strong><\/p>\n Nagroda dla Betonhaus\u00a0Sp\u00f3\u0142ki z o.o.<\/strong><\/p>\n Budynek Hali Betonowej tzw. Betonhaus powsta\u0142 jako pawilon wystawowy na Wschodnioniemieck\u0105 Wystaw\u0119 Przemys\u0142u, Rzemios\u0142a i Rolnictwa w 1911 roku. Zaprojektowany przez architekt\u00f3w Klotha i Schneidera nale\u017cy do pionierskich budowli wykonanych w nowatorskiej technologii z \u017celbetonu. W 1930 roku budynek zosta\u0142 przekszta\u0142cony na sale gimnastyczne dla Uniwersytetu Pozna\u0144skiego. Do 2013 roku u\u017cytkowany by\u0142 przez AWF.<\/p>\n 2. Dawne Niemieckie Gimnazjum Reformowane, obecnie siedziba S\u0105du Apelacyjnego w \u0141odzi, woj. \u0142\u00f3dzkie<\/strong><\/p>\n Nagroda dla S\u0105du Apelacyjnego w \u0141odzi<\/strong><\/p>\n Budynek szkolny zosta\u0142 wzniesiony w latach 1909-1910 wed\u0142ug projektu berli\u0144skiego architekta Ottona Herrnringa. \u0141\u0105czy cechy secesji i wczesnego modernizmu. Gimnazjum funkcjonowa\u0142o do 1945 roku. Po II wojnie \u015bwiatowej mie\u015bci\u0142a si\u0119 tu Centralna Szko\u0142a Partyjna PPR (od 1948 PZPR). W latach kolejnych \u2013 liceum og\u00f3lnokszta\u0142c\u0105ce i jednostki Uniwersytetu \u0141\u00f3dzkiego. W roku 1981 budynek by\u0142 g\u0142\u00f3wnym miejscem strajku student\u00f3w uczelni \u0142\u00f3dzkich.<\/p>\n <\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienia<\/strong><\/p>\n 1. Zesp\u00f3\u0142 osiedla Kolonia Zgorzelec w Bytomiu, woj. \u015bl\u0105skie<\/strong><\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienie dla Bytomskich Mieszka\u0144 \u2013 jednostki bud\u017cetowej Gminy Bytom<\/strong><\/p>\n Kolonia Zgorzelec w Bytomiu zosta\u0142a wybudowana w latach 1897-1901 dla pracownik\u00f3w huty \u017celaza funkcjonuj\u0105cej pod nazw\u0105 Huta Hubertus, a nast\u0119pnie Huta Zygmunt, nale\u017c\u0105cej do rodu Tiele-Wincler\u00f3w. Budynki mieszkalne zosta\u0142y rozlokowane wzd\u0142u\u017c drogi prowadz\u0105cej z Bytomia do \u015awi\u0119toch\u0142owic, tworz\u0105c zabudow\u0119 kolonii robotniczej \u2013 rozwi\u0105zania charakterystycznego dla przemys\u0142owego \u015al\u0105ska.<\/p>\n 2. Budynek zwany Poniat\u00f3wk\u0105 w Piasecznie, woj. mazowieckie<\/strong><\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienie dla Miasta i Gminy Piaseczno<\/strong><\/p>\n Oko\u0142o 1790 roku na piwnicach wcze\u015bniejszego budynku nadbudowano dw\u00f3r Franciszka Ryxa, kamerdynera kr\u00f3la Stanis\u0142awa Augusta Poniatowskiego. Zwyczajow\u0105 nazw\u0119 \u201ePoniat\u00f3wki\u201d wi\u0105\u017ce si\u0119 z ustnymi przekazami o cz\u0119stych wizytach ksi\u0119cia J\u00f3zefa Poniatowskiego. W XIX wieku \u201ePoniat\u00f3wka\u201d zmienia\u0142a w\u0142a\u015bcicieli, a\u017c do roku 1891, gdy budynek kupi\u0142a i przebudowa\u0142a na \u017ce\u0144ski internat hrabina Cecylia Plater-Zyberk. W\u00f3wczas budynek uzyska\u0142 obecn\u0105, niesymetryczn\u0105 nadbudow\u0119 i ganki.<\/p>\n <\/p>\n Kategoria architektury i budownictwa drewnianego<\/strong><\/p>\n Nagrody<\/strong><\/p>\n 1. Ko\u015bci\u00f3\u0142 filialny \u015awi\u0119tego Sebastiana w Kosinie, woj. podkarpackie<\/strong><\/p>\n Nagroda dla Parafii Rzymskokatolickiej \u015awi\u0119tego Stanis\u0142awa Biskupa i M\u0119czennika w Kosinie<\/strong><\/p>\n Drewniany ko\u015bci\u00f3\u0142 \u015awi\u0119tych M\u0119czennik\u00f3w Fabiana i Sebastiana w Kosinie zosta\u0142 wzniesiony w konstrukcji zr\u0119bowej w 3 dekadzie XVIII wieku, jako jednonawowy, z dachem dwuspadowym, kt\u00f3rego po\u0142a\u0107 przed\u0142u\u017cona by\u0142a nad zakrysti\u0119. Przed 1763 rokiem dobudowano krucht\u0119 od zachodniej strony \u015bwi\u0105tyni.<\/p>\n 2. Ko\u015bci\u00f3\u0142 parafialny Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny Niepokalanie Pocz\u0119tej w Oporowie, woj. wielkopolskie<\/strong><\/p>\n Nagroda dla Parafii Rzymskokatolickiej Naj\u015bwi\u0119tszej Marii Panny Niepokalanie Pocz\u0119tej w Oporowie<\/strong><\/p>\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 zosta\u0142 wzniesiony w latach 1640-1644 z fundacji Jana Smigielskiego. Na pocz\u0105tku XIX wieku dobudowano do bry\u0142y g\u0142\u00f3wnej wie\u017c\u0119 oraz krucht\u0119 przy \u015bcianie p\u00f3\u0142nocnej. Budowla ma konstrukcj\u0119 zdwojon\u0105, wewn\u0119trzn\u0105 zr\u0119bow\u0105, zewn\u0119trzn\u0105 \u2013 szkieletow\u0105 z otynkowanym wype\u0142nieniem ceglanym.<\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienia<\/strong><\/p>\n 1. Willa zwana Domem \u201eZo\u015bki\u201d w Piasecznie, woj. mazowieckie<\/strong><\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienie dla Miasta i Gminy Piaseczno<\/strong><\/p>\n Niedu\u017cy dom letniskowy \u2013 drewniana willa \u2013 zosta\u0142 wzniesiony na terenach pod Piasecznem, kt\u00f3re w latach 20. XX wieku przeznaczono na parcelacj\u0119 i letniska dla mieszka\u0144c\u00f3w Warszawy. Na obszarach letnisk planowano ca\u0142o\u015bciowo uk\u0142ady przestrzenne i warunki dla form wznoszonej zabudowy i dbano o zachowanie walor\u00f3w przyrodniczych terenu. Letniska, po\u0142\u0105czone w miejscowo\u015b\u0107 nazwan\u0105 Zalesie Dolne, cieszy\u0142y si\u0119 du\u017c\u0105 popularno\u015bci\u0105, tak\u017ce w\u015br\u00f3d przedstawicieli \u015brodowisk artystycznych, naukowych, urz\u0119dniczych. Du\u017c\u0105 dzia\u0142k\u0119 posiada\u0142 tu m.in. J\u00f3zef Radwan, minister reform rolnych w II Rzeczypospolitej, kt\u00f3ry wybudowa\u0142 na niej dwa domy wed\u0142ug projektu architekta Karola Sici\u0144skiego. W 1929 roku jeden z dom\u00f3w letniskowych kupi\u0142 prof. J\u00f3zef Zawadzki, chemik, profesor i p\u00f3\u017aniejszy rektor Politechniki Warszawskiej. Willa pozostawa\u0142a w\u0142asno\u015bci\u0105 rodziny Zawadzkich do 1981 roku. Po tym czasie w\u0142a\u015bciciele budynku zmieniali si\u0119. Od 2007 roku willa pozostawa\u0142a opuszczona. W 2017 roku przesz\u0142a na w\u0142asno\u015b\u0107 gminy Piaseczno.<\/p>\n 2. Wie\u017ca \u2013 suszarnia w\u0119\u017cy stra\u017cackich w Przyrowie, woj. \u015bl\u0105skie<\/strong><\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienie dla Ochotniczej Stra\u017cy Po\u017carnej w Przyrowie<\/strong><\/p>\n Wie\u017ca stra\u017cacka w Przyrowie zosta\u0142a wybudowana w latach 1949-1950 w s\u0105siedztwie budynku Urz\u0119du Miasta, b\u0119d\u0105cego r\u00f3wnie\u017c siedzib\u0105 OSP w Przyrowie. Obiekt wzniesiony w konstrukcji s\u0142upowo-ryglowej z zastrza\u0142ami, z zewn\u0105trz szalowany deskami, nakryto czterospadowym dachem zwie\u0144czonym metalow\u0105 chor\u0105giewk\u0105 z dat\u0105 \u201e1950\u201d.<\/p>\n <\/p>\n Kategoria zabytk\u00f3w techniki (w tym budownictwo przemys\u0142owe i in\u017cynieryjne)<\/strong><\/p>\n Nagrody<\/strong><\/p>\n 1. Budynek dawnej parowozowni wachlarzowej z warsztatami \u2013 Muzeum Kolejnictwa na \u015al\u0105sku w Jaworzynie \u015al\u0105skiej, woj. dolno\u015bl\u0105skie<\/strong><\/p>\n Nagroda dla Fundacji Ochrony Dziedzictwa Przemys\u0142owego \u015al\u0105ska<\/strong><\/p>\n Muzeum Kolejnictwa na \u015al\u0105sku\u00a0<\/span><\/em>mie\u015bci si\u0119 w zespole zabudowa\u0144 parowozowni wachlarzowej z warsztatami wraz z przyleg\u0142\u0105 historyczn\u0105 infrastruktur\u0105 kolejow\u0105. 19-stanowiskowa hala parowozowni wachlarzowej z 1909 roku, z uk\u0142adem torowym i sprawn\u0105 obrotnic\u0105 kolejow\u0105 z ok. 1920 roku jest miejscem postoju i ekspozycji najcenniejszych eksponat\u00f3w. W zespole znajduje si\u0119 tak\u017ce m.in. hala zapadni kolejowej, ku\u017ania, piaskownia, olejarnia, pomieszczenia z tematycznymi wystawami sta\u0142ymi, a tak\u017ce doprowadzony do sprawno\u015bci zabytkowy tabor.<\/p>\n 2. Stacja Ka\u0144czuga wraz z otoczeniem \u2013 magazynem spedycji i wie\u017c\u0105 ci\u015bnie\u0144, woj. podkarpackie<\/strong><\/p>\n Nagroda dla Powiatowego Zarz\u0105du Dr\u00f3g w Przeworsku<\/strong><\/p>\n Stacja kolejowa Ka\u0144czuga, na kt\u00f3r\u0105 sk\u0142ada si\u0119 budynek stacyjny, wie\u017ca ci\u015bnie\u0144, magazyn spedycji kolejowej wraz z infrastruktur\u0105 towarzysz\u0105c\u0105, jest jedn\u0105 z siedmiu na linii kolei w\u0105skotorowej Przeworsk \u2013 Dyn\u00f3w, wybudowanej przez Galicyjskie Towarzystwo Przemys\u0142u Cukrowniczego w Przeworsku. Budynki poszczeg\u00f3lnych stacji wznoszono na podstawie jednego projektu architektonicznego. Ca\u0142o\u015b\u0107 oddano do u\u017cytku w 1904 roku.<\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienia<\/strong><\/p>\n 1. Wiatrak ko\u017alak w Lubi\u0119cinie, woj. lubuskie<\/strong><\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienie dla Gminy Nowa S\u00f3l<\/strong><\/p>\n Wiatrak koz\u0142owy to najstarszy i najliczniej wyst\u0119puj\u0105cy typ m\u0142yna wietrznego na ziemi lubuskiej. Cechuje si\u0119 tym, \u017ce bry\u0142a obiektu wraz z urz\u0105dzeniem miel\u0105cym by\u0142a obracana pod wiatr na nieruchomej podstawie nazywanej stolcem lub koz\u0142em. Wiatrak w Lubi\u0119cinie zosta\u0142 wzniesiony w 1817 roku przez cie\u015bl\u0119 Gottlieba Breitera z Nowej Soli na zlecenie mistrza m\u0142ynarskiego Davida Fiedlera, co potwierdza inskrypcja zachowana na elemencie konstrukcyjnym \u2013 belce stropowej (m\u0105cznicy).<\/p>\n 2. Magazyn solny w Nowej Soli, woj. lubuskie<\/strong><\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienie dla Miasta Nowa S\u00f3l<\/strong><\/p>\n Historia Nowej Soli \u015bci\u015ble zwi\u0105zana by\u0142a z warzelnictwem i handlem sol\u0105, kt\u00f3re rozwin\u0119\u0142o si\u0119 na tym obszarze od 2 po\u0142. XVI wieku. Na pocz\u0105tku XVIII stulecia. miejsce warzelni zaj\u0119\u0142a faktoria, na potrzeby kt\u00f3rej wybudowano kilka magazyn\u00f3w i sk\u0142ad\u00f3w. Zwi\u0105zany z faktori\u0105 p\u00f3\u017anobarokowy budynek wzniesiono w 2 po\u0142. XVIII wieku.<\/p>\n <\/p>\n Kategoria zabytek dost\u0119pny<\/strong><\/p>\n W kategorii zabytek dost\u0119pny nie przyznano nagr\u00f3d i wyr\u00f3\u017cnie\u0144.<\/p>\n <\/p>\n <\/p>\n [\/et_pb_accordion_item][et_pb_accordion_item title=”2024″ open=”off” open_toggle_background_color=”#ffffff” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” custom_margin=”||-1px||false|false” global_colors_info=”{}” toggle_text_color=”#e52330″]<\/p>\n Nagrody przyznane zosta\u0142y w siedmiu kategoriach:<\/strong><\/p>\n Jury w sk\u0142adzie:<\/strong><\/p>\n oceni\u0142o zg\u0142oszone realizacje pod k\u0105tem ich wk\u0142adu w ochron\u0119 dziedzictwa kulturowego oraz kompleksowego podej\u015bcia do konserwacji i adaptacji zabytk\u00f3w.<\/p>\n <\/p>\n Laureaci<\/strong><\/p>\n Wyr\u00f3\u017cnienia<\/strong><\/p>\n![\"\"](\"https:\/\/nid.pl\/wp-content\/uploads\/2025\/10\/kreatyw-media_213-scaled.jpg\")
<\/strong><\/p>\nCel konkursu<\/strong><\/span><\/h6>\n
\n
Zasady udzia\u0142u<\/strong><\/span><\/h6>\n
B. Rewaloryzacja przestrzeni kulturowej i krajobrazu (w tym za\u0142o\u017cenia dworskie i pa\u0142acowe);
C. Adaptacja obiekt\u00f3w zabytkowych;
D. Architektura i budownictwo drewniane;
E. Zabytki techniki (w tym budownictwo przemys\u0142owe i in\u017cynieryjne);
F. Zabytek dost\u0119pny;
G. Kategoria specjalna: w\u0142a\u015bciwe u\u017cytkowanie i sta\u0142a opieka nad zabytkiem.<\/p>\n
Oddzia\u0142 Terenowy Olsztyn<\/strong>
ul. 11 Listopada 4<\/strong>
10-104 Olsztyn<\/strong><\/p>\nNagrody i wyr\u00f3\u017cnienia<\/strong><\/span><\/h6>\n
Rozstrzygni\u0119cie Konkursu<\/strong><\/span><\/h6>\n
\n<\/strong>G\u0142\u00f3wny Specjalista
\ne-mail: jpiotrowska@nid.pl<\/a>
\ntel.: + 48 89 521 26 89<\/a><\/p>\n
\nOddzia\u0142 Terenowy w Olsztynie<\/strong>
\nul. 11 Listopada 4,
\n10-104 Olsztyn[\/et_pb_accordion_item][\/et_pb_accordion][et_pb_accordion icon_color=”#e52330″ disabled_on=”on|on|on” module_class=”specialAccordion keepOpenAccordion” _builder_version=”4.27.5″ _module_preset=”default” min_height=”1092.4px” disabled=”on” global_colors_info=”{}”][et_pb_accordion_item title=”Zabytek Zadbany 2025 – lista obiekt\u00f3w zakwalifikowanych do etapu oceny merytorycznej” _builder_version=”4.27.4″ _module_preset=”default” link_option_url_new_window=”on” global_colors_info=”{}” open=”on”]<\/p>\n
B. Rewaloryzacja przestrzeni kulturowej i krajobrazu (w tym za\u0142o\u017cenia dworskie i pa\u0142acowe)
C. Adaptacja obiekt\u00f3w zabytkowych
D. Architektura i budownictwo drewniane
E. Zabytki techniki (w tym budownictwo przemys\u0142owe i in\u017cynieryjne)
F. Zabytek dost\u0119pny
G. Kategoria specjalna: w\u0142a\u015bciwe u\u017cytkowanie i sta\u0142a opieka nad zabytkiem<\/p>\n\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
\n
Kategoria utrwalenia warto\u015bci zabytkowej obiektu<\/strong><\/h5>\n
\n
(za kompleksowe prace konserwatorskie w zespole willi secesyjnej Maxa Erfurta w Jeleniej G\u00f3rze, wykonane na podstawie wszechstronnych bada\u0144 konserwatorskich, kt\u00f3re pozwoli\u0142y na wydobycie i zachowanie wysokich walor\u00f3w architektonicznych i artystycznych zespo\u0142u),<\/li>\n
(za kompleksowe prace budowlane i konserwatorskie przeprowadzone z pe\u0142nym poszanowaniem substancji zabytkowej i formy architektonicznej kasyna oficerskiego w Twierdzy Modlin oraz za staranno\u015b\u0107 i konsekwencj\u0119 w przywracaniu historycznej kompozycji jego elewacji i wystroju wn\u0119trz).<\/li>\n<\/ul>\n\n