30 września 2026 roku w Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie zadebiutuje wystawa „Arno”, prezentująca florenckie rysunki prof. Wojciecha Kurpika z lat 1968-1969. Ekspozycji towarzyszyć będzie film „Autoopowieść Wojciecha Kurpika”, oparty na wspomnieniach profesora. Narodowy Instytut Dziedzictwa objął wystawę patronatem honorowym.

Jesienią 1968 roku prof. Wojciech Kurpik przyjechał do Florencji jako członek polskiej misji konserwatorskiej. Brał udział w międzynarodowej akcji ratowania dzieł sztuki uszkodzonych podczas katastrofalnej powodzi rzeki Arno w 1966 roku. Nie był to wyjazd artystyczny ani plener. Do Florencji przyjechał przede wszystkim jako konserwator.

Miasto szybko stało się jednak dla niego czymś więcej niż miejscem pracy. Po zakończeniu obowiązków konserwatorskich Kurpik wyruszał na spacery i rysował to, co przyciągało jego uwagę: ulice, place, zaułki, fasady, mosty, drzewa i światło. Często tworzył wieczorami i nocą. W ten sposób powstał osobisty zapis Florencji, daleki od systematycznej dokumentacji, oparty na obserwacjach i chwilowych zachwytach.

Na wystawie po raz pierwszy publicznie zaprezentowany zostanie zachowany zbiór 24 rysunków z lat 1968-1969. Towarzyszą im zapiski Wojciecha Kurpika, które pozwalają spojrzeć na miasto z jego perspektywy i odnaleźć miejsca pojawiające się na pracach.

Ważnym elementem ekspozycji jest także oryginalny fragment płótna związany z transferem obrazu z kościoła San Niccolò oltr’Arno. Kurpik wykonywał tę pracę we Florencji od grudnia 1968 do lutego 1969 roku. Zachowany fragment stanowi materialny ślad jego działalności konserwatorskiej i jest jednym z najważniejszych obiektów prezentowanych na wystawie.

Dopełnieniem ekspozycji będzie film „Autoopowieść Wojciecha Kurpika”, zrealizowany na podstawie dwóch spotkań z profesorem w 2023 i 2024 roku. Wojciech Kurpik sam prowadzi w nim swoją opowieść, wracając do dzieciństwa, drogi zawodowej, pracy konserwatorskiej oraz ludzi, których spotkał.

„Arno” opowiada o Florencji widzianej oczami konserwatora, który przyjechał ratować dzieła sztuki, a po godzinach zapisywał miasto własną kreską.