W siedzibie Departamentu Ochrony Zabytków MKiDN odbyła się uroczystość wręczenia certyfikatu UNESCO dla Tradycji Plecionkarskich, wpisanych na Listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa kulturowego ludzkości. Certyfikaty wręczyła Sekretarz Stanu MKiDN, Generalny Konserwator Zabytków Bożena Żelazowska. W wydarzeniu uczestniczyli przedstawiciele środowisk zaangażowanych w przygotowanie wniosku oraz depozytariusze tej tradycji z różnych regionów kraju.
Sekretarz Stanu MKiDN, Generalny Konserwator Zabytków Bożena Żelazowska podziękowała depozytariuszom, mistrzom tradycji oraz samorządom za ich wspólną pracę i działania na rzecz ochrony i promocji tradycji plecionkarstwa, zarówno w kraju, jak i za granicą.
Tego unikalnego rękodzieła i jego żywej tradycji nie byłoby bez ludzi, którzy z pokolenia na pokolenie przekazują swoją wiedzę i umiejętności. Dziś są z nami przedstawiciele grup depozytariuszy z całej Polski – reprezentują różne regiony, lecz łączy ich wspólna pasja, wiedza i kunszt. Wniosek na Listę Reprezentatywną powstał jednak dzięki współpracy wielu środowisk: organizacji pozarządowych, władz samorządowych, regionalnych instytucji kultury, szkół oraz lokalnych społeczności, które od początku były zaangażowane w jego przygotowanie – dodała.
W uroczystości, która odbyła się w siedzibie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, uczestniczyli depozytariusze z Rudnika nad Sanem (woj. podkarpackie); Nowego Tomyśla (woj. wielkopolskie); Lublina, regionu radomskiego oraz Powiśla mazowieckiego i radomskiego (woj. mazowieckie i lubelskie); Ostrołęki, Kurpi Puszcza Zielona i firmy „Siostry Plotą” z Warszawy (woj. mazowieckie); Liceum Sztuk Plastycznych w Nałęczowie (woj. lubelskie); Śląska Cieszyńskiego i Stowarzyszenia Serfenta oraz Cisku na Śląsku Opolskim (woj. śląskie); Centrum Kultury Gminy Ciężkowice (woj. małopolskie); Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego w Gdańsku (woj. pomorskie) oraz Stowarzyszenia Plecionkarzy Polskich.
Tradycje plecionkarskie z Polski
Tradycje plecionkarskie, decyzją z dnia 10 grudnia 2025 roku, podczas 20. Sesji Międzynarodowego Komitetu ds. Ochrony Niematerialnego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO w New Dehli zostały wpisane na Listę reprezentatywną niematerialnego dziedzictwa ludzkości.
Plecionkarstwo to wiedza i umiejętności dotyczące obróbki naturalnego surowca jakim jest wiklina, korzeń czy słoma oraz ręcznego wyplatania z niego przedmiotów użytkowych i ozdób. Ręce konkretyzują dzieło, które najpierw powstają w wyobraźni plecionkarza na podstawie wiedzy, doświadczenia. Tradycja wyróżnia się różnorodnością form i stylów wypracowanych przez kolejne pokolenia mistrzów w wielu regionach Polski.
Plecionkarstwo w Polsce to dziedzictwo o niezwykłej ciągłości. Sięga głęboko w naszą historię – ukształtowaną przez rytm natury, życie na wsi, rzemiosło i ludzką kreatywność. Od pokoleń plecionkarze przekształcają proste materiały naturalne w przedmioty użytkowe i ozdobne: kosze, pojemniki, naczynia i narzędzia niezbędne w życiu społeczności.
