Skanowanie lotnicze w badaniach zabytkowych parków. Relacja ze spotkania w ramach cyklu „Ogrodowe wtorki”
←Powrót
Data publikacji: 24 września 2026

Za nami spotkanie „Potencjał analiz danych skanowania lotniczego wykorzystywanych w archeologii dla badań zabytkowych założeń parkowych i ogrodowych na przykładzie parku w Ostromecku”, które odbyło się w ramach cyklu „Ogrodowe wtorki”. Wydarzenie zostało zorganizowane we współpracy z Mazowieckim Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.

Kiedy zachwycamy się zamkami, pałacami czy dworami, często chodzi nie tylko o dumne mury i zdobne elewacje, ale także o krajobraz, w który zabytek jest wpisany – park, ogród czy aleje starych drzew. Zieleń wokół zabytków zwykle nie jest przypadkowa. To efekt świadomego planowania, zmieniających się mód ogrodowych i harmonijnego komponowania otoczenia z architekturą. Drzewa, krzewy i parkowe alejki mogą opowiadać własne historie – równie ciekawe jak dzieje sąsiadujących z nimi budynków.

Podczas spotkania uczestnicy mieli okazję poznać rolę analiz danych lotniczego skanowania laserowego w rozpoznawaniu i dokumentacji dziedzictwa zabytkowych parków oraz ogrodów. Zbigniew Misiuk z Działu Archeologii Narodowego Instytutu Dziedzictwa omówił możliwości zestawiania tych danych ze zdjęciami satelitarnymi, mapami archiwalnymi oraz danymi geoprzestrzennymi, a praktyczne zastosowanie, potencjał i ograniczenia metody zaprezentował na przykładzie zespołu parkowo-pałacowego w Ostromecku.

Nie mogliście uczestniczyć w spotkaniu? Nic straconego – wykład można obejrzeć na naszym kanale YouTube:

Dziękujemy wszystkim uczestnikom za obecność i aktywny udział w dyskusji.

Przejdź do treści